Opensource land

Saturday, November 12, 2011

แก้ Fix CPU และ RAM 100%



เปิด โปรแกรม Notepad ขึ้นมา
Copy โคดต่อไปนี้ ไปวาง ใน notepad
แล้ว save as ชื่อ Winfix.bat  จากนั้นก็ 
คลิกเปิดได้เลย รอ จนกว่าจะ run เสร็จ


regsvr32 comcat.dll /s
regsvr32 shdoc401.dll /s

Wednesday, September 14, 2011

อาการป่วยของคนติด DotA


อาการป่วยของคนติด DotA

[Dota+Ryle+Lina+Wallpaper+.jpg]

  1. เวลาคุณกินข้าวแล้วกลัวคนอื่นแย่งคุณจะยัดมันเข้าท้อง (ดูม)
  2. เวลาคุณโดนพ่อหรือแม่ด่า คุณจะพูดว่า "ไม่เป็นไรผมมีอมตะ"
  3. เวลาคุณต่อยกับเพื่อน คุณคิดว่าคุณมีเกราะ 999 ของomniknight
  4. เวลาคุณขี้เกียจเดินกลับบ้าน คุณจะกระโดดไกลๆเผื่อถึงไวขึ้น "time walk"
  5. เวลาคุณติดเกมหนักๆ แล้วเวลาที่เติมในร้านใกล้หมด คุณจะบอกว่า "ไม่เป็นไร กุกางโดมอยุ๋"
  6. เมื่อโดนหมาวิ่งไล่แล้วไม่หนี (กุมีHoofเว้ย)
  7. ตอนหกล้มแล้วเห็นต้นไม้แล้วพยายาม วิ่งไปกัด
  8. เกิดปัญหาโรคกระเพาะสำหรับบางคน แต่บางคนก็ไหวตัวทันสั่งมาม่ามาแดก แต่พวกที่สั่งมาม่าจะเป็น โรคท้องผุแทน เพราะมาม่าแม่งไม่สุก
  9. เกิดโรคติดภาษาคาราโอเกะ เพราะ ไม่สามารถพิมพ์ไทยได้ บางคำสะกดทับศัพท์อย่างอนาถ
  10. เกิดการใช้คำไม่สุภาพ เพราะ ด่าแต่เขา(Kak)
  11. อาการบ่งบอกของโรค DotA เข้าไส้ติ่ง
  12. เวลาจะข้ามถนน คิดว่าตัวเองจะ blink ข้ามไปได้
  13. โดนมีดบาดเลือดออก แหกปากตะโกนลั่นว่า "อ้ากกกกก กุโดน FIRST BLOOD!!!!"
  14. คิดว่าถ้าทุบพื้นแรงๆแล้วคนที่อยู่ข้างจะ stun ไม่ก็เดินช้าลงซัก 40%
  15. คุณอาจจะไม่กล้าเข้าใกล้น้ำพุ
  16. เมื่อคุณสั่งไก่ให้ไปซื้อกับข้าว
  17. เมื่อคุณเริ่มคิดจริงจังกับ maiden หรือ slayer
  18. เวลาคุณเห็นสุนัขแล้วจะวิ่งหนีเพราะคิดว่าเป็น Lycantrope แปลงร่างมา
  19. ตกดึกคุณจะไม่กล้าไปไหนเพราะกลัวNight Stalker
  20. ไปซื้อของโดยที่เงินไม่พอ แล้วคิดว่าไม่เป็นไร เด๋วมันก็เพิ่มมาเอง วินาทีละ 1 (โหมด em ได้ทีละ 2 )
  21. เมื่อมันมืดมากคุณมองอะไรไม่เห็นแล้วคุณอยากได้gemหรือไม้อะไรก็ได้มาปัก
  22. เมื่อคุณได้ยิงปืนอัดลมแล้วคุณรู้สึกว่าโยนหินหลายๆลูกพร้อมกันจะโดนเยอะกว่า
  23. เมื่อคุณเห็นแมงป่องคุณคิดว่าจะต้องหาเชือกมามัดมันไว้ก่อนมันจะขย่มพื้น
  24. เมื่อเวลาคุณวิ่งแข่งกับเพื่อนแล้วคุณอยากแซงด้วยการสลับที่กัน
  25. ไม่อยากฟังเพลง เพราะ ฟังแล้วหลับ (นากา)
  26. เมื่อคุณเห็นต้นไม้สูงๆจะรีบเข้าไปตีมัน เพราะจะได้ จบเกม
  27. เวลาวิ่งไม่ทันคนอื่น อยากปาค้อน เพื่อ stun แล้วให้หยุด
  28. ในชีวิตจริง เมื่อคุณเริ่มมองคำว่า data เป็น dota
  29. คุณคิดจะเดินไปคุยกับคนที่นั่งอยู่ที่น้ำพุแล้วบอกว่าจะขอซื้อ monkey king bar
  30. เมื่อเริ่มสับสนกับชีวิต ว่าชอบชายหรือ ญ แสดงว่าเวลาเล่น คุณอาจตุ๋ยมากเกินไปหรือเปล่า
  31. เวลาล้มหัวแตก จะ ยืนเฉย เด๋ววิ่งแล้ว เลือดลด
  32. เวลาขี้เกียจทำงานรึอยากอู้จะชอบพูด mana ผมหมด
  33. เวลาต่อยกับใครบางคนก็คิดว่าใช้ god's strength มันจะหนีก็ stun
  34. เวลาทำการบ้านไม่ทัน อยากจะใช้ manta แยกร่างออกมา
  35. เมื่อคุณกำลังเศร้าแล้วบอกคนที่มาปลอบว่า gu kor alone
  36. เวลาคุณเจอแพนด้า คุณจะคิดว่ามันร้องเสียง "ฮึ่ย"
  37. เวลาสอบ คุณอยากปาดาวกระจายไปปักหัวเพื่อนที่เรียนเก่งของคุณ เผื่อว่าจะขโมย
  38. ลุกขึ้นยืนตรงเมื่อเพลง DotA มั๊ยสาด...(เพลงชาติชาว DotAnian) ซึ่งขับร้องโดยใครก็ไม่รู้
  39. เวลาอยาก ไปต่างจังหวัด คุณอยากจะ ซื้อ สกอวาป สักใบ
  40. เมื่อคุณกำลังโดนรุมสกรัม อยากจะใช้ Poison Nova ไม่ก็ Black Hole ออกมา 
  41. เวลามีคนกำลังบาดเจ็บสาหัส จะไปกระทืบซ้ำให้ตาย เพื่อไม่ให้ศัตรูได้ค่าประสบการณ์หรือได้ Last shot
  42. เวลา เห็นเครื่องหมาย " ! " จะแหกปากร้อง "โอ้ววววว" แล้ววิ่งหนี แต่ถ้าเห็นอยู่บนหัวคนอื่น จะรีบวิ่งเข้าไป + ถ้าไม่ทันก็จะหาค้อนมาปาใส่(Sven)
  43. เวลาคุณอยากหยุดอาจารย์เมื่ออาจารย์ให้การบ้าน คุณจะยืนขึ้นแล้วทำท่ากางโดม(วอย์ด)
  44. จะทำให้เป็นคนพูดจา...ขึ้นทุกๆครั้งที่ได้เล่น ดอท และจะทำให้การพูดภาษาไทยเริ่มสับสน
  45. แล้วข้อสุดท้ายคุณรู้มั๊ยว่า แฟนคุณเหงา กะลังนั่งรอคุณ เล่น ดอดเอเสร็จอยู่... นะครับ มาหาแฟนคุณ ด่วน ^z^?  (BLACKHEARTZ)

Monday, September 12, 2011

กลอนคอมพิวเตอร์แนว กากๆ

กลอนคอมพิวเตอร์


รัก เหมือนเขียน Java Script 
ที่ละเอียดอ่อน ผิดแม้นิดเดียวก็ Error 

รัก เหมือนดัง Ink-Jet printer 
ที่เปลืองน้ำหมึกและเสียบ่อย ดั่งรักที่รวนเร 

รัก เหมือน Sub-Directories มีมากมาย 
ยากที่ใครจะค้นหา File หัวใจเธอได้พบ 

รัก เหมือนกับ พัดลมระบายความร้อน
ช่วยทำให้เธอเย็นสบาย คลายร้อน 

รัก เหมือน เสียง Modem ตอน Connect ติด
 ช่างสุขใจเหมือนได้ยินเสียงเธอ 

รัก เหมือน Microsoft Windows
พร้อมจะพังทลาย (เจ๊ง) โดยไม่มีวี่แววมาก่อน 

รัก เหมือน ภาษา Assembly
ทำให้เธอทุกอย่างอย่างยากลำบาก 
แต่ผลที่ได้รับกลับมีเพียงน้อยนิด 

รัก เหมือน สาย Lan Coaxial
ต้องรักษาไว้ให้ดีอย่าให้หลุดลอยไป 

รัก เหมือน Printer Epson FX800
เพียงครู่เดียวก็ร้อนแรง 

รัก เหมือน ”Your program has performed an illegal
operation and will be shut down”
ว๊า….ทำไม่ถูกใจเธอสักที 

รัก เหมือน IBM lab top (for Hi-so girls) 
หมดตัวก่อนที่จะได้มา 

รัก เหมือนสร้าง Home page…. เมื่อมองภายนอกดูสวยงาม
แต่แฝงไปด้วยภาษา Java ที่ซับซ้อน
ดั่งหัวใจเธอไม่สามารถมองเห็นหรือเข้า
ใจส่วนลึกของหัวใจเธอได้ 

รัก เหมือน Under Construction 
ปีแล้วปีเล่าก้อยังไม่ยอมเปลี่ยนแปลง 

รัก เหมือนกับ Hard disk ถ้าติด Virus (HIV) 
คงต้อง Format ใหม่ลูกเดียว 

รัก เหมือนกับ จอมอนิเตอร์ ทำให้คนตาบอด 

รัก เหมือนกับ RAM ขาดไฟเลี้ยงความจำก็ถูกลบ 

รัก เหมือนกับ Software ถ้าจะเอาแบบถูกลิขสิทธิ์
ราคาก็แพงหน่อย 

รัก เหมือนการ กลิ้งเมาส์ ต่อให้กลิ้งมากขนาดไหน
ก็ไม่เคยออกนอกใจเลย

รัก...เหมือนดั่ง ราคา SDRAM ที่พันทิพย์ตอนนี้ 
แปรผันขึ้นลงตลอด ไม่คงที่แน่นอน

รัก...เหมือนดั่ง ปาล์ม(Palm)
 อยากมีเธอไว้ติดตัวไปทุกที่

รัก...เหมือนดั่ง Intel Pentium 4 Coppermine
 หากไม่ปรับตัวใช้ M/B หรือ 
Slocket รุ่นใหม่ คงเข้ากับเธอไม่ได้

รัก...เหมือนดั่ง Roadmap ราคาของ CPU
 ซึ่งเธอมีให้ฉันน้อยลงไปทุกที

รัก...เหมือนกับ Internet Explorer 5 Full
 ที่มีปัญหา Low Resource เป็นประจำ

รัก...เหมือนกับ Online บ้างก็ busy บ้างก็ easy

รัก...เหมือนดัง Ink-jet Printer เปลืองน้ำหมึก
และเสียบ่อย ดั่งรักที่รวนเร

รัก...เหมือน not enough memory
 แม้ทำทุกอย่างเพื่อเธอ ก็ไม่เพียงพอ

รัก...เหมือน Handy scanner...คงไม่
สามารถสแกนหัวใจ A4 ของเธอได้

รัก...เหมือน 4.5 MOD 3 
หารกันไม่ได้ เพราะเราไม่เข้าใจกัน

รัก...เหมือน Compile. Error!!
 เธอไม่เคยเข้าใจ ไม่ตอบสนอง

รัก...เหมือน Sub-Directories มีมากมายแด่ใครๆ
 จนฉันหา file หัวใจเธอไม่พบ

รัก...เหมือน Power Supply 
ที่จ่ายไปเลี้ยงหัวใจเธออย่างเพียงพอ

รัก...เหมือนกับ พัดลมระบายความร้อน 
ช่วยทำให้เธอเย็นสบาย คลายร้อน



Sunday, September 4, 2011

Godheart : บทที่ 3 The Fire Balls



Godheart : The Fire Balls

บทที่ 3 ลูกแก้วแห่งไฟทั้งสาม



Comingsoon...

Saturday, September 3, 2011

Godheart : บทที่ 2 The region of darkness





Godheart: The region of darkness

บทที่ 2 ตำนานแห่งยุคมืด

          หลังจากพายุอุกาบากต์ตกใส่แถบขั้วโลกเหนือ จนทำให้น้ำแข็งแตกละลายเหลือเป็นพื้นดินและภูเขาไฟที่ดับมาเป็น หมื่นๆก็ปะทุอีกครั้งทำให้ขัวโลกเหนือร้อนระอุ และท้องฟ้าอับแสงดวงอาทิตย์ มีแต่แสงของเปลวไฟที่ส่องสว่าง จึงถือกำเนิดยุคแห่งความมืดที่ถือกำเนิดตามมาด้วยนั้นคือ  จอมมารเนเวอร์มอร์ (Lord Nevermore) แล้วจอมมารก็ได้ยึดขั้วโลกเหนือไว้ทั้งหมด ชึ้งก็กลายเป็ฯผู้ปกครองพื้นที่ส่วนใหญ่ในยุคแห่งความมืด  (Age of darkness) แล้วยังไม่พอแค่นั้น จอมมารผู้นี้ยังต้องการครอบครองแผ่นดินทั้งหมดบนโลกนี้จึงให้ทหารของตนออกไป ทำสงครามกับอณาจักรต่างๆเพื่อเอามาเป็นของตน และทหารนับๆล้านๆตน ก็กระจายลงสู่ขั่วโลกใต้ เพื่อไปทำส่งคราม แต่ก็มีผู้ต่อต่านไม่ยอมเข้าร่วมอยู่ฝ่ายแห่งความมืด(The Scourge) ชึ่ง จอมมารเนเวอร์มอร์ เป็นผู้นำ และฝ่ายต่อต้านก็มีนามเรียกขานกันว่าฝ่ายแห่งแสงสว่าง(The Sent) ซึ่งมีพ่อมดขาว อินเวิอกเกอร์ (Invorger)เป็นผู้นำ

     ณ ปราสาทแห่งความมืด (The Scourge Tower) ชั้นบนสุด เป็นที่อยู่ ของ หลอดเนเวอร์มอร์  โซครีปเปอร์ เข้ามารับคำสั่งจาก หลอดมืด(หลอดเนเวอร์มอร์)

โซครีปเปอร์; ท่านมีอะไรให้ข้ารับใช้หรอครับ

หลอดมืด; เจ้าจงไปที่อณาจักร ดาร์กมูน (Dark moon) แล้วจับตัว ราชาแห่งดาร์กมูน(Night stalker) มาให้ข้า ข้าจะให้มันเป็นกำลังสำคัญของ The Scourge

โซครีปเปอร์; ครับ ถ้าอย่างงั้นข้าขอตัวก่อน

จากนั้น โซ ก็พาทหาร นับสิบหมื่น ออกไปโดยมีทหารระดับแถวหน้าไปด้วยอีกสาม คือ Queen , ……..

    ณ ปราสาทแห่งแสงสว่าง (The Sentinel Tower) มีทหารนำข่าว การออกเดินทางของพวกทหารของหลอดมืด ซึ่งนำทับโดย โซครีปเปอร์ มุ่งหน้าไปยัง อณาจักร ดาร์กมูน พ่อมดขาวอินเวอร์เกอร์ ก็เลยสั่งให้ จาเกอร์นัว(Juggernaut) นำทหารไปช่วย ไนท์สเตลเคอร์ (Night stalker) แต่ อันติเมต (Anti mage) ผ่านมาได้ยินพอดีเรื่องที่ โซ เป็นหัวหน้านำทับ  เลยอาสา ไปด้วยกับ จาเกอร์นัว ในตอนแรก ท่านอินเวิร์ก ก็ไม่อนุญาต แต่ในที่สุดก็ให้ อันติเมต ไปด้วยกับ จาเกอร์นัว แล้วทั้งคู่กับทหารจำนวนหนึ่งออกเดินทางไป เพื่อนไปช่วย อณาจักร์ดาร์กมูนรบ..

  ณ หมูบ้าน วีนีเทียร์

ไลน่า; โนกา ตื่นมาทานข้าวได้แล้ว

โนกา; ของีบอีกแปปเดะ!!

ไลน่า; ไม่ได้นะวันนี้เราต้องเข้าไปหา ผู้เฒ่านิโคไลท์ (Necrolyte) แต่เช้านะ

โนกา; เออๆรู้แล้วน่า อะไรหว่ากวนจริงๆคนกำลังฝันหวาน  -_-?

ไลน่า; ได้ยินป่าว?

โนกา; จร้าจ๊ะ (คุณแม่..)

    พอทั้งคู่ทานข้าวเสร็จก็ ลาท่านยาย แล้วก็ออกเดินทางไปหาผู้เฒ่า นิโคไลท์  ในป่าหลังหมู่บ้าน ระหว่างเดินทาง ทั้งคู่ก็สังเกตเห็นฝูงผีเสื้อ ฝูงใหญ่ บินผ่านหน้าไป แต่ก็ทำได้แค่สังสัยแล้วก็เดินทางต่อไป จนมาถึงกระท่อม ผู้เฒ่านิโคไลน์ แต่ก็ไม่เห็นมีใครอยู่ ไลน่าจึงเดินเข้าไปข้างหลังกระท่อมซึ่งเป็นสวน สมุนไพร ที่ผู้เฒ่าได้ปลูกเอาไว้ แล้วก็ ได้พบกับ ผู้เฒ่า กำลัง รดน้ำต้นไม้อยู่ ไลน่า จึงเข้าไปทักผู้เฒ่า แล้วก็เข้าไปคุยกันต่อใน กระท่อม โนกาก็เข้ามาข้างในด้วยแล้วก็มองเห็นขวดยามากมายหลายขนาด ที่ถูกจัดเรียงไว้ในตู้กระจกในกระท่อม แล้วก็คุยกันเรื่อง ของ ความเป็นมาของ ท่านโอมิไนท์ ซึ่งก็คือ โนกา ในตอนนี้ แล้วผู้เฒ่าก็บอกว่า จะสอนวิชา บางวิชาให้กับ โนกา แต่วิชาที่นอกเหนือจากนั้น ต้องพึ่งตัวเอง และใช้มันออกมาจากจิตใจ และพลังจากร่ายกาย ตนเองเพื่อควบคุมมัน   ทั้งสามคน คุยกันจนค่ำมืด ก็เลยแยกย้ายกันไปนอน

    เช้าต่อมา โนกา ตื่นแต่เช้าก่อนใครเพื่อน ก็เลยออกมานอกกระท่อมออกมาเดินดู สมุนไฟรที่ ผู้เฒ่าได้ปลูกไว้ ซึ่ง เยอะแยะเต็มไปหมด

บางต้นก็มีดอก บานสวยงามเลยทีเดียว แล้วโนกาก็สังเกตเห็นผีเสื้อตัวหนึ่งกำลังดูดน้ำหวานในดอกไม้สมุนไพร แล้วก็บินจากไป โนกามองตามไปแล้วก็เห็น ผีเสื้อตัวนั้นบินไปเข้ากับ ฝูงผีเสื้อเล็กๆที่กำลังบินไปที่ไหนสักแห่ง แต่โนกาก็เลิกมอง

ไลน่า; โนกา นายอยู่ในส่วนใช่ไหม มานี้หน่อย ผู้เฒ่าเรียก

โนกา; คร๊าบๆ

โนกา; มีอะไรหรอครับท่านผู้เฒ่า

ผู้เฒ่า; ตั้งแต่วันนี้เป็รต้นไปข้าจะเริ่ม สอนเจ้า เจ้าพร้อมที่จะเรียนรู้ศาสตร์วิชาต่างๆแล้วหรือยัง

โนกา; พร้อมแล้วครับผม  ^_^>

ผู้เฒ่า; งั้นบทเรียนแรก เจ้าเข้าไปในป่า ไปหาผลไม้มาให้พวกเรากิน.. ไปได้แล้ว

โนกา;  ^ -? (การฝึกหรอ แปลกๆแหะ) ก็ได้ครับ งั้นรอเดียวนะ เดียวผมจะกลับมา..

ไลน่า; อย่าช้าละนายเต่า

โนกา; นี้เรียกใครว่าเต่า หา  ยัยเต่าเอ้ย..

ไลน่า; ไปได้แล้วนายเต่า

แล้วโนกาก็วิ่งเข้าไปในป่าเพื่อไปหาผลไม้ตามที่ผู้เฒ่าสั่ง และผู้เฒ่ายังสั่งอีกว่าให้เข้าไปหาทางทิศใต้ของกระท่อม พอโนกาเข้าไปในป่าก็มองหาผลไม้ที่คิดว่าน่าจะกินได้ แล้วก็เก็บใส่ห่อผ้าที่เตรียมมา  บนต้นไม้โนกาปีนขึ้นไปเก็บ

โนกา; คงพอแล้วมั่ง กลับดีกว่า..

ขณะที่โนกากำลังจะลงจากต้นไม้ ก็มองเห็นอะไรขยับแปลกๆในพุ้มไม้ใกล้ๆ ต้นผลไม้ โนกาจึงรีบลงมา แล้วก้เดินทางกลับ แต่เดินไปได้แปปเดียวก็มี หมาป่าตัวสีดำแดง (Fire fox)  โผล่ ออกมาจากสองข้างทางเดิน เข้ามาขวางทางเดินของโนกา

โนกา; ออกไปนะอย่ามาขวางทางข้า ไอ้หมา!!!

โนกา; คงต้องสู้สินะ โนกาก็เลยวางผลไม้ไว้ข้างๆ   (MBG Not Afraid- Eminen)

แล้วตั้งท่าเตรียมสู้กับ หมาป่า พวกนั้น มันมีอยู่ประมาณ หก-เจ็ดตัว โนกาวิ่งเข้าไปสู้กับหมาป่าอย่าง สุดๆ ฟันหมาป่า ขาดเป็นท่อนๆ หลายตัว ตอนนี้เหลืออยู่ สองตัว ตัวหนึ่งอยู่ซ้ายมือ อีก ตัวอยู่ขวามือ ทั้งสองตัวกำลังจะกระโดดเข้ามานั้น ก็มีเสียงคำราม ของหมาที่เสียงดังเหมือนจะตัวใหญ่มากๆ แล้วหมาทั้งสองตัวก็อยู่ชะงัก แล้วก็วิ่งหนีเข้าไปในป่า โนกคิดว่า นั้นมันเสียงของอะไร หมาป่ายักษ์หรือป่าว

แต่โนกาก็เลิกคิดแล้วเดินกลับกระท่อม พร้อมกับผลไม้ที่ซ้ำบ้างแตกบ้างแทบไม่มีผลใหนดีเลย โนกาเดินมาถึงหน้ากระท่อม มีไลน่ามายืนรออยู่ แต่ผู้เฒ่าอยู่ในกระท่อม

ไลน่า; โนกา.. นายกลับมาแล้วหรอ เป็นอะไรตรงไหนไหม

โนกา; ไม่เป็นไร ทำไมเป็นห่วงข้าหรอ

ไลน่า; ปะๆ ป่าว!!!!  ข้าแค่กลัวไม่มีคนช่วยตามหาพ่อแค่นั้น ไม่ได้เป็นห่วงนายมากมายอะไรสักหน่อย

โนกา; นี้ผลไม้...พร้อมกับยื่นผลไม้ให้ “แต่มันซ้ำหมดแล้วนะ”

ไลน่า; นายปลอดภัยก็ดีแล้ว ^_^?

ไลน่า; คือ ข้าสงสัยนะว่า ทำไม ผู้เฒ่าให้เจ้าไปเก็บผลไม้ทางนั้นแค่ทางเดียว ผู้เฒ่าบอกว่าในนั้นมี หมาป่าสีแดงเต็มไปหมด มันทั้งน่ากลัวและอันตราย ผู้เฒ่าบอกจะลองทดสอบนาย ข้าก็เลยเป็น....เออ ไม่มีอะไร
ไลน่า; ปะๆเข้าไปข้างในได้แล้ว
แล้วทุกคนก็ นั่งกินผลไม้ ผู้เฒ่าบอกว่าโนกา นายผ่านบทที่ หนึ่งแล้ว พรุ่งนี้ค่อยต่อบทที่สองนะ วันนนี้พอแค่นี้ละกัน
เช้าวันต่อมา โนกาก๋ฝึกการใช้ดาบกับ ผู้เฒ่า แล้วก็เรียนรู้เวทย์ ซึ่งมี ไลน่าเป็นคู่ซ้อม และก็เป็นอย่างนั้นไปเรื่อยๆทุกวันๆ บางทีก็ออก สถานที่ไปฝึกในป่าบ้าง

สามอาทิตย์ ผ่านไป โนกาก็ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างกับ ผู้เฒ่า โนการู้สึกขอบคุณและ ผูกพันธ์ กับ ผู้เฒ่า นิโคไลน์ มากเลยทีเดียว

แต่มันก็คงถึงเวลาที่จะออกเดินทางต่อแล้ว..    วันนี้โนกา กับ ไลน่าจึงลา ผู้เฒ่านิโคไลน์ แล้วออกเดินทางต่อ ซึ่งผู้เฒ่าก็ เอาขวดยา จำนวนหนึ่งให้กับ ไลน่าแล้วบอกว่า มันจะมีประโยชน์ในภายภาคหน้า แล้วโนกากับไลน่าก็ออกเดินทางแต่เช้า มุ่งไปทางทิศเหนือ จนมาถึงหน้าผา ซึ่งมีสะพาน  แต่สะพานก็ได้พังไปแล้ว โนกาและไลน่าจึงเดินอ้อม ไปอีกทาง ตอนนี้ก็ไกลจะค่ำแล้ว ทั้งสองจึงเข้าไปหาที่นอนใต้ต้นไม้      ไลน่า หลับไปแล้ว

โนกา; คงเหนื่อยมากสินะ นอนลงก็หลับเลย

โนกามอง ไลน่าแล้วก็ยิ้ม(หลับฝันดีนะ..)

แสงอาทิตย์ส่องมาเข้าตาโนกา ทำให้ตื่นขึ้นทันที ตอนนี้ก็เช้าแล้ว โนกาปลุกไลน่าแล้ว ไลน่าก็ตื่นขึ้น ทั้งสองจึงเดินทางต่อ แต่อยู่ๆก็มีเสียง คำราม ที่โนกาเคยได้ยินในป่าตอนที่ไปเก็บผลไม้ แล้วตามด้วยเสียงเหมือนมีการต่อสู้กัน  ทั้งคู่จึงตามเสียงนั้นไป ก็พบ...